Moim zdaniem problemem zagranicznych serwisów jest właśnie ich globalność, międzynarodowość co sprawia wrażenie niedostępności. Niestety, większość Polaków, widząc na stronie powitalnej język angielski, ucieka w popłochu. Poza tym wrażenie „zagraniczności” powoduje, że od razu zaczynamy szukać czegoś „swojego”. Dlaczego? Bo czego może szukać Polak na zagranicznym serwisie? Znajomych tak nie znajdzie a celu nie osiągnie.  Dlatego lepiej znaleźć coś, gdzie strona powitalna jest po polsku, a konta ma połowa ludzi z sąsiedztwa. Dane mówią same za siebie – 61 % ankietowanych używa serwisów (a raczej jednego serwisu) społecznościowych do podtrzymywania znajomości. Sam mam konto na Facebooku, i – mimo, że nie mam problemów z angielskim a strona powitalna jest po polsku – zaglądam tam dość rzadko. Po prostu nie odczuwam takiej potrzeby. Mam również konto na LinkedIn, ale i tak wolę korzystać z Golden Line i Profeo.

Jeśli chodzi o serwisy mikroblogerskie, jak chociażby Twitter czy Blip, to nie mogę oprzeć się wrażeniu, że:
1) skierowane są do wąskiego grona odbiorców
2)wymagają dużej aktywności
Większość Polaków nie jest cyberświrami, którzy na hasło „co teraz robisz” rzucają się do klawiatury. Polska to nie Korea Południowa.  A to, że ludziom się nie chce, to chyba nie nowość. No, chyba, że mówimy o autopromocji – na Blipie i Twitterze zawsze można pokazać jakim się jest człowiekiem, że ma się iPhone’a i wymiata z marketingu. W Polsce zagraniczne serwisy (w tym mikroblogi), służą przede wszystkim jako platformy autopromocji. Przeciętny Polak, zakłada w nich konto z czystej ciekawości – bo np. Gazeta.pl pisała o nim na głównej stronie (tak, jak działo się to z Bebo – wielokrotnie).
Podsumowując: Każdy używa danego produktu po to, aby zaspokoić swoje potrzeby. Wygląda na to, że Nasza-Klasa lepiej zaspokaja potrzeby Polaków niż międzynarodowy Facebook. Blip robi to lepiej niż Twitter a Golden Line – lepiej niż LinkedIn. Jeśli produkt nie trafia do odbiorcy (czyli człowiek go nie używa), to na moje oko,  coś nie tak jest z produktem  a nie z klientem.
Swoją drogą, pomijając fakt, że np. Last.fm nie jest „serwisem dla każdego”, reprezentatywna grupa nieco ponad 1000 osób, to jak dla mnie nieco za mało, żeby „bić na alarm”.