Na początku warto powiedzieć, że Blip, mimo, że jest nazywany „polskim Twitterem” znacznie się od niego różni. Zasięgiem, szerokością tematyki i sposobem obecności marek. Zagraniczne firmy na Blipie są praktycznie nieobecne.

Wydawałoby się międzynarodowy Kodak zdołał zebrać jedynie… 21 znajomych! Pewnie byłoby więcej, gdyby profil nie był martwy od czerwca 2009 r. Pozostaje jeszcze Adidas… który zamilkł w październiku 2009 r.

Przeglądając profile, które nadal żyją stworzyłem subiektywny ranking 10 najpopularniejszych profilów marek na Blipie. Pod uwagę brałem nie tylko ilość osób, które obserwują profil, lecz również niestandardowość działań oraz interakcję z użytkownikami. Okazało się, że większość  marek traktuje Blipa jak kanał RSS a nie narzędzie komunikacji.

1. TVN24

Profil najpopularniejszego serwisu informacyjnego zgromadził ponad 1,4 tys. fanów. Od jego powstania – w czerwcu 2009 r. – dostarcza użytkownikom Blipa najświeższych informacji z kraju i ze świata. Mimo, że poziom komunikacji z bliposferą jest niewielki, w porównaniu z innymi markami TVN24 wypada dość dobrze. I gdyby nie ten fakt, TVN24 wyładowałby pewnie nieco niżej.

Profil jest przede wszystkim kanałem RSS, a osoby które go obsługują częściej odpowiadają na pytania niż inicjują dyskusję. Od momentu jego stworzenia, profil tvn24.pl wrzucił w przestrzeń ponad 1,4 tys. statusów (średnio ok. 7 dziennie).

2. mBank

Gdyby mBank miał nieco więcej znajomych, TVN24 nie miałoby czego szukać na pierwszym miejscu. Profil pojawił się w maju 2009 r., a mniej więcej w czerwcu stał się wzorem dla reszty marek. mBank nie tylko prezentuje ofertę marki. Organizuje konkursy, rozdaje kubki, promuje imprezy, pokazuje mBankowe rybki i zamieszcza reklamy wideo.

Do tego wchodzi w dynamiczne interakcje, które nie ograniczają się jedynie do odpowiadania na pytania użytkowników Blipa. Ostatnio skutecznie przykuwał uwagę  publikując zdjęcia drwali z popularnej reklamy mBanku.

3. Przekrój

To, że Przekrój znalazł się na trzecim miejscu to zasługa renomy tego pisma. Sam profil to przykład komunikacyjnej tragedii, a przez kilka stron użytkownik ogląda jedynie listę osób, które dodały „Przekrój” do listy obserwowanych. Od czasu do czasu na profilu można natrafić na kilka słów, które nie są informacją o kolejnym artykule. Ba, można nawet zobaczyć rysunki Raczkowskiego (sztuk kilka).

Na początku działalności (start w maju 2009 r.) profil był bardzo aktywny – czyżby z czasem redakcja zdążyła wyczerpać pokłady energii? Za sukces można uznać to, że przy 570 blipnięciach, Przekrój zdołał zebrać ponad 1,1 tys. obserwujących.

4. Interaktywnie

Profil Interaktywnie jest zarazem pierwszym serwisem internetowym, który znalazł się w pierwszej dziesiątce. Należy również do jednych z najlepiej prowadzonych. Założony w styczniu 2009 r. wygenerował „jedynie” 550 blipnięć i zgromadził prawie 700 obserwujących. O zajęciu czwartego miejsca zdecydowała jakość komunikacji.

Chociaż blipnięć nie jest zbyt dużo, Interaktywnie najzwyczajniej w świecie rozmawia z innymi użytkownikami serwisu. To jeden z niewielu przykładów takiego wykorzystania Blipa wśród marek.

5. TVNwarszawa

To drugi profil marki należącej do koncernu ITI. Profil stołecznej telewizji utworzono w styczniu 2009 r. Od tego czasu tvnwarszawa blipnęła ponad 4,2 tys. razy. Dzięki nim udało się jej zgromadzić prawie 600 blipowiczów. Nie można jednak powiedzieć, że marka cechuje się duża dynamiką wzrostu.

Podobnie kiepsko jest na polu jakości komunikacji. O ile w pierwszych miesiącach istnienia na profilu umieszczano również filmy, o tyle obecnie  pełni on głównie funkcję kanału RSS. Szkoda. Wrażenie robi natomiast średnia liczba blipnięć – ponad 25 dziennie.

6. AdTaily

Finalista SeedCamp 2008 uplasował się na szóstej pozycji. Serwis oferujący reklamę na blogach (i nie tylko) stworzył swój profil w marcu 2009 r. Od tego czasu zgromadził 600 obserwujących i wygenerował prawie 400 blipnięć.

Mimo tej niewielkiej ilości – jak przyznaje AdTaily – konto na Blipie wygenerowało w październiku 2009 aż 26 procent ruchu na stronie. To chyba najlepszy przykład na to, że aktywna obecność w mikroblogosferze może się opłacać. Profil to również dowód na to, że mikroblogi są nie tylko miejscem do „nadawania” o firmie, lecz również narzędziem pozwalającym nawiązywać bardziej personalne relacje. I w tym tkwi jego siła.

7. Dziennik Internautów

Mimo swoich 2,2 tys. blipnięć Dziennik Internautów stanowi przykład tego, w jaki sposób nie komunikować się na mikroblogu. To narzędzie trochę bardziej rozbudowane niż czytnik RSS. Od powstania profilu – w maju 2009 r. – Dziennik Internautów zdołał zyskać jedynie 530 obserwujących. Dialog praktycznie nie istnieje, a jedynym przeznaczeniem profilu jest odsyłanie użytkowników na stronę serwisu. Jakości nie ratuje nawet to, że średnia ilość nowych statusów waha się w okolicy 11 dziennie.

8. Wykop

Polski Digg swój profil na Blipie stworzył w lipcu 2007 r. i od tego czasu utrzymuje ten sam nudny styl jego prowadzenia. Po przejrzeniu kilkuset podstron śmiało mogę stwierdzić, że 5 tys. blipnięć to nie wszystko, żeby zaistnieć na mikroblogu. Jest bezosobowo, monotonnie, praktycznie bez śladu komunikacji. Nic dziwnego, że przez ponad 2 lata swojego istnienia blipowy Wykop zgromadził jedynie 480 osób obserwujących profil.

9. Wyborcza

Mimo, że pod względem obserwujących osób Wyborczą wyprzedza Facebook, to profil społecznościowego giganta nie jest profilem sensu stricte, a jedynie kontem utworzonym na potrzeby aplikacji. Dlatego nie ujmuję go w tym zestawieniu.

Profil Wyborczej pojawił się na Blipie w połowie grudnia 2008 r. Od tego czasu wygenerował prawie 7 tys. blipnięć i zgromadził ponad 450 obserwujących. Niestety, profil – podobnie jak w przypadku Wykopu – to kolejny RSS, którego zadaniem jest przekierowanie ruchu na stronę serwisu. Wyborcza nie podjęła jakichkolwiek działań mających na celu głębszą komunikację ze społecznością serwisu. Ogranicza się jedynie do komunikowania swojej obecności.

Oprócz profilu ^wyborcza, na Blipie istnieje profil ^wiadomości, również należący do Agory. Udało mu się zgromadzić ponad 400 obserwujących. Sposób jego prowadzenia jest właściwie identyczny.

10. Newsweek

Pierwszą dziesiątkę markowych profili zamyka Newsweek. Konto na Blipie powstało w lipcu 2009 r. i od tego czasu wygenerowało ponad 1,3 tys. statusów. W ciągu kilku miesięcy profil zwrócił uwagę ponad 430 osób, które zaczęły go obserwować. Poza tym konto jest kolejnym przykładem kanału RSS, wrzucającego linki na Blipa.

W pierwszej dziesiątce marek istniejących na Blipie jedynie 3 rozumieją, o co chodzi w mediach społecznościowych. Cała reszta w socialmedia działa metodami marketingu jednokierunkowego. Efekt – mimo dużej ilości blipnięć i długiego czasu istnienia zgromadziły niewiele osób. Ale nie tylko oni.

Na pocieszenie dodam, że największe marki obecne na Twitterze również nie mają się czym pochwalić. Oprócz znacznej różnicy w ilości obserwujących osób (każda marka z rankingu top 10 na Twitterze ma ponad milion followersów), sposoby prowadzenia profilu przez The New York Times czy NBA są zbliżone do polityki Wykopu i Wyborczej. Z kolei od innych, takich jak Whole Food Markets, blipowe marki mogą się nauczyć tego, że żeby być obserwowanym trzeba również obserwować.

A na kolejny rok wszystkim markom wypada życzyć, aby były jak Dell, który dzięki Twitterowi zarobił 3 mln dolarów.

Sądzę, że poniższa prezentacja Marcina Jagodzińskiego może przydać się kilku osobom:

Ranking powstał dzięki współpracy z Blipi oraz ^f055

—————-

Przeglądając niektóre konta na Blipie (np. profile wydawnictw, stacji telewizyjnych, gazet) nie można oprzeć się stwierdzeniu, że część z nich nie ma pojęcia o tym, do czego służą mikroblogi. Prawdopodobnie zostały zakwalifikowane jako sposób na tanią reklamę lub cyfrowa forma obecności na targach (jeden z tradycyjnych sposobów kreowania marki). Nic z tych rzeczy! Mikroblogi nie są jednokanałowe, nie służą do wygłaszania monologu! To element social media – mediów społecznościowych i jako taki służy przede wszystkim nawiązywaniu kontaktu, rozmawianiu i tworzeniu więzi.

Mikroblogi to jedno z ciekawszych narzędzi do kreowania zaangażowania w markę i podnoszenia ciekawości u potencjalnego klienta. Wykorzystywanie ich na zasadach tradycyjnego, jednokanałowego marketingu jest:
1)gwałtem na samej idei social media
2) wyrzucaniem pieniędzy w błoto

Przez 2 dni usiłowałem skontaktować się na Blipie z jednym z wydawnictw książkowych (mniejsza o większość, o które chodzi). W tym czasie wysłałem wiadomości a na profilu pojawiały się zapowiedzi nowych pozycji. I żadnej odpowiedzi! Nie jestem sfrustrowany brakiem odzewu (w końcu znalazłem odpowiedź na swoje pytanie). Jestem raczej zdziwiony tym, że ludzie publikujący książki z marketingu, NLP i psychologii nie zdają sobie sprawy z wagi relacji z potencjalnym klientem.

Nie wiem, jak się to ma na Blipie, ale firma Convergys stwierdziła ostatnio, że jeden negatywny wpis opublikowany na Twitterze lub Facebooku może zniechęcić do kupna nawet 30 osób. Dodając do tego fakt, że od 70 do 80 procent klientów ufa opiniom wydawanym przez innych klientów, social media stają się realną siłą. Mikroblogi również – niby po co organizowane są Flaktesty i Bliptesty – testy produktów przeprowadzane wśród użytkowników Flakera i Blipa? Pozwalają zdobyć feedback (informację zwrotną) i POZYTYWNIE zaprezentować markę. Niektórzy potrafią jednak zaprezentować markę NEGATYWNIE, tak jak wspomniane przeze mnie wydawnictwo.

Po co właściwie są mikroblogi?

Po co tracić czas na siedzenie na Twiterze, Blipie czy Flakerze? O kreowaniu wizerunku firmy i prezentacji oferty już mówiliśmy. O feedbacku również. Dodatkowo mikroblogi stanowią realne wsparcie dla tradycyjnych serwisów internetowych. Flashowe widety (np. Twitter i Blip) stanowią interaktywny element ożywiający stronę. Mikroblogi pozwalają również na zgromadzenie grupy użytkowników najbardziej zainteresowanych produktem. A taka grupa to… doskonały punkt wyjściowy do ewangelizacji. Ale skoro ktoś nie wie, jak można wykorzystać mikroblogi, to ewangelizacją również może mieć kłopoty.
Mikroblogi są przede wszystkim najszybszym sposobem porozumiewania się z potencjalnymi klientami! Dell zatrudnia cała masę ludzi, którzy nie robią nic innego tylko siedzą na Twitterze, Facebooku, Bebo i dziesiątkach innych społecznościówek. Zadaniem tego sztabu jest KOMUNIKACJA, bo to przede wszystkim ona pozwala osiągnąć ZYSK – zarówno jakościowy (wzmocnienie pozycji marki w oczach klienta) jak i ilościowy (sprzedaż produktu).

Nie każdy musi korzystać z mikroblogów. Nie widzę większego powodu, aby swoje usługi reklamował tu np. producent specjalistycznych maszyn górniczych. Ale jeśli już ktoś zdecyduje się na taką formę promocji, to lepiej wziąć się do roboty. Inaczej lepiej dać sobie z tym spokój i pozostać przy billboardach i balonikach.

—————-

Fot. Screen strony głównej Blip [29.11.2009]

Konwersacja w Sieci dorobiła się już własnej strategii. W zależności od tego czy mówimy tu o formach komunikacji synchronicznej (takich jak czaty), asynchronicznej (np. fora i blogi) czy mieszanej (np. mikroblogi, które z narzędzia asynchronicznego mogą stać się synchronicznym), strategia nieco się różni. Większość punktów pozostaje jednak częścią wspólną.

Odpowiadaj na pytania!

Zarówno w przypadku blogów, jak i mikroblogów warto odpowiadać na pytania. Wyjątkiem są te, które dotykają sfery prywatnej i intymnej. Nikogo nie powinno obchodzić ile masz dzieci, gdzie mieszkasz, czy jaką religię wyznajesz. Czasami jednak nawet najgłupsza konwersacja może przynieść nieoczekiwanie rezultaty. Na tym polu duża część celebrytów polskiej blogosfery może dużo nauczyć się od kolegów z „Zachodu”. Chociażby tego, że odpowiedź na pytanie to łatwy sposób wybicie broni z ręki  przeciwnika. Nie może wówczas powiedzieć „nigdy mi nie odpisał”

Duża część pytań jest związana z prośbą o pomoc. Nie musisz od razu wpłacać pieniędzy na konto fundacji charytatywnej. Ale na pytanie o najlepszą pizzerię w mieście możesz odpowiedzieć – tym bardziej, że dotyczy gustów a nie specjalistycznej wiedzy. Jeśli takową posiadasz – to jeszcze lepiej. Udzielanie porad to jeden z najlepszych sposobów na budowanie marki w środowisku. Metoda bardzo mozolna, ale również skuteczna.

Niektórzy internetowi guru (np. Ian Lurie z Conversation Marketing) radzą, żeby dziennie odpowiadać przynajmniej na 2 takie pytanka. W przypadku Blipa nie jest to trudne – wystarczy, że zasubskrybujesz tag #drogiblipie. Ważne jest również, żeby wypowiedzi były widoczne publiczne. Jeśli nie ma w nich nic prywatnego, nie ma powodu aby się tak nie stało. Dzięki temu usłyszy o Tobie kilka osób więcej.

Jeśli prowadzisz mikrobloga (Twitter, Blip, Flaker itp.), korzystaj ze zdjęć! Nikt nie każe ci zamieszczać zdjęć z porodu, ale publikowanie śmiesznych fotek, plakatów itp. może przysporzyć Ci znajomych. W końcu większość ludzi to wzrokowcy i bardziej pamiętają to, co widzą.

Bądź kontrowersyjny… albo i nie

Kontrowersja dobrze się sprzedaje, ale nie wszystkim wychodzi na zdrowie. W Polsce nie ma miejsca dla drugiego Kominka, więc lepiej dobrze się zastanów, czy chcesz pisać na temat grudek w budyniu dr. Oetkera. Nie oznacza to jednak, że zawsze musisz być słodki i miły – bo to również się nie sprzedaje. Najprostsza rada jest… prosta – bądź normalny i nie zapominaj o pewnych normach. Mowa to o zasadach pisowni, dziękowaniu za komentarze, szanowaniu użytkowników i partnerów rozmowy.

Strategia konwersacji zakłada, że rozmowa powinna być stałym elementem planu dnia. Jeśli nie jesteś umierający, nie miałeś wypadku – weź to sobie do serca. Zaloguj się chociażby na 10 minut, odwiedź kilka profili i napisz kilka słów.

Comments are kings

Komentarze są tym, co pozwala skierować uwagę na twoją osobę. Dodam – sensowne komentarze.  Jeśli chcesz wykorzystać konwersację do budowania marki, daj sobie spokój z tekstami w stylu „świetny wpis! Dużo się dzięki temu dowiedziałem!”. Są nudne, wymuszone i niczego nie wnoszą. Podobnie jest z komentarzami, które stają się dłuższe niż komentowany wpis. Wówczas lepiej stworzyć odrębny wpis na własnym blogu lub… nauczyć się cenić słowa.

Komentarze działają jak najlepsza reklama, szczególnie jeśli zamieszczasz je na poczytnych blogach. Aby zadziałały, warto trzymać się trzech prostych zasad:

1. Dbaj o jakość
2. Nie czekaj z komentarzem
3. Komentuj aktualności

Jeśli jesteś gospodarzem bloga, zadbaj o to, aby komentarze odnosiły się nie tylko do samego wpisu. Znacznie ciekawiej robi się wówczas, kiedy komentarze odnoszą się również do innych komentarzy (tzw. cross comments). Celem jest natomiast to, żeby – oprócz samej strony – pojawiały się również na mikroblogach i w serwisach społecznościowych.

Jeśli chcesz zostawić komentarz, a nie za bardzo wiesz, od czego zacząć, z pomocą pochodzą pytania opracowane przez Beth Kanter. Odpowiedź na nie z pewnością ułatwi Ci sensowne komentowanie:

Co na dany temat mówią inni ludzie?

Co przeoczyli autorzy?

Z czym się zgadzasz?

Ja ma się to do Twojej sytuacji?

Zadaj pytanie typu: co, jeśli…?

Kombajny do komentarzy

Zarządzanie promocją przy pomocy komentarzy wcale nie jest takie łatwe, jak można przypuszczać. Przede wszystkim jest pracochłonne i wymaga dużych nakładów czasu. Nic dziwnego, że na rynku pojawiły się programy usprawniające komentowanie wpisów na blogach. Jednym z nich jest Comment Sniper. Program, jest płatny, zaś wersja testowa nie pozwala w pełni zapoznać się z jego funkcjami. Warto jednak obejrzeć stronę z instrukcją obsługi – a nuż będziesz chciał wydać 50 dolarów.

Z kolei Blog Comment Deamon to proste oprogramowanie pozwalające zamieszczać zarówno sensowne komentarze jak i spam. Z tego co wiem, bardziej służy do tego drugiego celu. Jest jednak przydatny z tego względu, ze łatwo pozwala znaleźć blogi o danej tematyce i tworzy ich ranking uwzględniając m.in. ilość komentarzy.

Jeszcze innym jest Fast Blog Finder. W tym przypadku również możesz tworzyć listę blogów w oparciu o liczbę komentarzy i Page Rank strony. Zasadniczo wszystkie programy tego typu mogą służyć (i z pewnością służą) do spamowania. Mają również inną wadę – żaden z nich nie jest po polsku. Niemniej jednak – są niezłymi narzędziami ułatwiającymi zarządzanie konwersacją.

Konwersacja jest strategią mozolną i wymagającą zaangażowania. Ale social media w założeniu służą zawieraniu znajomości. A tej nie zawrzesz bez rozmowy – nawet kilku zdaniowej.

———-

Photo by arvindgrover/flickr.com

Zanim Śledzik pojawił się na polskiej scenie internetowej, Nasza-Klasa – przy wybitnym udziale Dominika Kaznowskiego – sondowała nastroje „w środowisku” mediów, reklamy i IT. W samym serwisie do ostatnich dni nic nie zapowiadało tego, że uruchomienie Śledzika jest coraz bliżej. Wreszcie we wtorek (8 września) ok. 23:00 na Blipie pojawiła się informacja, że projekt ruszył.

7000 postów, 800 komentarzy, 400 gwiazdek w pierwsze 5 minut (Dominik Kaznowski | blip)

Zaskoczeniem było to, że Śledzik nie wystartował na wykupionej wcześniej domenie sledzik.pl. Twórcy mikrologa zdecydowali się bardziej podkreślić jego łączność z Naszą-Klasą i umieścili serwis na www.nasza-klasa.pl/sledzik. Pierwotny adres stanowi obecnie alias Śledzika.

Polski Twitter

Przeglądając funkcjonalności Śledzika, nie zmieniam swojego zdania co do samego projektu. Śledzik nie stanowi niczego nowego – Nasza-Klasa po prostu zaczęła gonić konkurencję.

Serwis oferuje standardowe funkcjonalności takie jak: krótkie wiadomości (każda wiadomość może mieć 250 znaków, czyli więcej niż w Blipie i Flakerze), komentowanie wiadomości, wyróżnianie publikowanych treści, zamieszczanie linków do zdjęć, materiałów wideo i plików muzycznych.

Nie ma np. możliwości „podpięcia” kanałów rss (jak chociażby we Flakerze lub Spinaczu). Ta może się jednak pojawić już niebawem. Dominik Kaznowski zapowiedział, że nowe funkcjonalności będą pojawiać się co tydzień. Na razie zespół Naszej-Klasy musi przetrzymać kolejną falę protestów związaną z wprowadzeniem mikrobloga. Mam wrażanie, że to już jakaś tradycja.

Powtórka z rozrywki, czyli jak usunąć Śledzika

Gazeta.pl oraz Internet Standard rozpisują się o tym, że użytkownicy Naszej-Klasy są niezadowoleni z nowej funkcji.  Tyle tylko, że użytkownicy NK  (rzekomo) przeciwstawiają się każdej zamianie, jaką wprowadzono w serwisie od czasu jego powstania.

Rzekomo, ponieważ dużą rolę w nagłaśnianiu – moim zdaniem idiotycznych – protestów odgrywają media, które mają o czym pisać. Kolejny protest na Naszej Klasie to wręcz „woda na młyn” np. Gazety.pl, która nie pała miłością do serwisu Maćka Popowicza.

Warto zaznaczyć jedno: profil o wszystko mówiącej nazwie „Śledzik ssie” ma zaledwie 129 znajomych. Prawda jest taka, że większość użytkowników zaakceptowała Śledzika i nie robi z tego „wielkiego halo”.

Cały protest i tysiące komentarzy to, po pierwsze – owczy pęd (skoro inni krzyczą, to jak też muszę) a po drugie – zdecydowana mniejszość. Zresztą jakość komentarzy w stylu żal.pl, świadczy o głębi wzburzenia wywołanej przez Śledzika.

W internecie (m.in. na Wykopie i Wyczaj.to) pojawiły się również porady dotyczące tego, jak usunąć Śledzika z profilu na Naszej-Klasie.  Sam serwis radzi jedno – jeśli chcesz, aby Śledzik  był niewidoczny, przestań śledzić swoich znajomych.

Moim zdaniem, udostępnienie userom możliwości usunięcia Śledzika bez konieczności „ręcznej roboty”, byłoby miłym ukłonem w ich stronę. Na razie NK wydaje się stosować nieco totalitarne metody zarządzania użytkownikami.

Głos w tej sprawie zabrali również internauci. Jak donosi Alert24.pl,  Nasza-Klasa masowo blokuje konta osób, które sprzeciwiają się aplikacji. Mimo, że Joanna Gajewska, rzecznika serwisu, tłumaczy, że system zakwalifikował osoby jak spamerów (zbyt szybko wysyłały informacje ze swoich kont), to zjawisko jest niepokojące.

Z drugiej jednak strony nie sposób nie zauważyć, że osoby, które krytykują Śledzika, korzystają z komunikatora, aby go… krytykować.

Dymna, Ibisz i Śledzik

Podążając za przykładem Twittera, Śledzik ściągnął do siebie polskich celebrytów. Swoje konta na mikroblogu mają Anna Dymna, Łukasz Zagrobelny, Łowcy.B, Łukasz „Mrozu” Mróz oraz Krzysztof Ibisz, który cieszy się największą popularnością. Jego profil śledzi już ponad 50 tys. użytkowników. To najdobitniej świadczy o sile Śledzika wspartego przez userów Naszej-Klasy.

Jeśli chodzi o jakość wpisów, to moim anty-idolem jest również Ibisz, który dosłownie rozłożył mnie na łopatki „tekstem powitalnym”:

Już powietrze drży od emocji, bo oto wystartował niczym bolid Formuły 1…ŚLEDZIK! Heyka Wszystkie Śledzie i Śledzionki. Właśnie pakuje na siłce. A Ty co robisz przy kompie? Tak, do Ciebie piszę. Rusz się. Nie bądź Śledź.

Niestety popularność to nie wszystko – większość jego komentarzy utrzymuje się podobnym tonie. W moim odczuciu najbardziej poważnie do Śledzika podeszła Anna Dymna, która wykorzystuje komunikator do promowania swojej fundacji „Mimo Wszystko”. Również posty użytkowników widniejące pod wpisami aktorki jakościowo odbiegają od tego, co dzieje się na innych profilach.

Nasza-Klasa postąpiła zgodnie z zasadą, „dla każdego coś miłego”. Nie można odmówić jej słuszności jednak istnieje duża prawdopodobieństwo, że profile gwiazd będą służyć do produkcji „internetowych śmieci” – wylewania swoich żali i zostawiania głupich komentarzy.

Marczak (prawie) zlinczowany

Jak odebrały konkurencję inne serwisy mikroblogowe? Zazwyczaj z nutką ironii i uszczypliwości (tak stało się przynajmniej w przypadku Blipa). Przykład:

Prawdziwy celebryta nie śledzi nikogo | Nie potrafię się przejąć Śledzikiem

Blipowe święte oburzenie poczuł na sobie Grzegorz Marczak (Antyweb), kiedy oświadczył, że można go już śledzić na Śledziku.  Okazuje się, że twierdzenie tego typu jest nieprawomyślne wśród osób, które z NK przeniosły się na Facebooka. Skoro Nasza-Klasa jest „passe”, to Śledzik również.

Wejście Śledzika wywołało duże zamieszanie. W jednej chwili stał się on głównym tematem rozmów – przede wszystkim krytycznych uwag. Nie można nie pokusić się o stwierdzenie, że to typowa nutka zazdrości.  Śledzik w ciągu kilku godzin stał się jednym z głównych graczy na rynku i dąży na sam szczyt.

Będzie miejsce dla innych

Śledzik nie zdetronizuje Blipa i Flakera a już na pewno nie zabierze im użytkowników. Oba serwisy mają stabilne społeczności skupione wokół konkretnych zagadnień. Trudno sobie wyobrazić, aby taka przyszłość czekała Śledzika. Powód jest prosty – jak serwis jest dla wszystkich, to nie wiadomo, dla kogo jest. Dyskusje na Śledziku – w związku z powiązaniem z NK – siłą rzeczy będą toczyć się wokół spraw osobistych a nie zawodowych.

Dlaczego nie będę korzystał ze Śledzika?

Śledzik nie jest dla mnie atrakcyjny ani jako narzędzie komunikacji ze znajomymi, ani jako narzędzie kontaktu z klientami. Zacznę od tego, że moje konto na NK ma charakter zamknięty a do grona znajomych nie przyjmuję kogo popadnie. Z ludźmi, z którymi chcę się skontaktować, robię to mailowo lub telefonicznie. I to by było na tyle.

Niemniej jednak Śledzik wypełnia dziurę, jaką na polskiej scenie mikroblogów stanowią nastolatki. Rynek ten próbowało zagospodarować Gadu-Gadu, jednak próby skierowania „dzieci GG” nie wypadły najlepiej. Największym problemem Śledzika będzie natomiast zatrzymanie użytkowników w serwisie.  Bo skakanie z kwiatka na kwiatek w tym wieku to norma

Śledzik wystartował z przytupem i z pewnością zdominuje inne serwisy mikroblogowe. Być może właśnie to jest przyczyną fali złośliwości, jaka przeszła przez Blipa – obecnie wiodący w Polsce serwis tego typu. Bardzo możliwe, że nowe dziecko Naszej Klasy stymulująco wpłynie na rozwój konkurencji – w końcu kto nie utrzymuje się na powierzchni, ten tonie.

———-

Zdjęcie: www.sledzik.pl