Nasza-Klasa skutecznie przekonała do siebie agencje interaktywne i marki, które coraz częściej tworzą w serwisie strony specjalne. Samo NK również nie próżnuje i aktywizuje użytkowników na różne okoliczności okoliczności- ostatnie akcje serwisu to Wielkie Grillowanie i Mundial – przygotowywany do spółki z TVP. Poza tym na NK ciągle przybywa nowych kont – trudno mi dociekać, czy są to użytkownicy nowi czy powracający. W każdym razie, mimo całej atmosfery „przaśności” wokół serwisu i fali krytyki ze strony zwolenników Facebooka, pociąg NK jedzie dalej. Bo 13 milionów użytkowników to bardzo łakomy kąsek.

Ostatnio na NK można obserwować prawdziwy wysyp profili specjalnych. Ich stworzenie i utrzymanie nie należy do najtańszych, mimo to firmy  liczą na efekt skali i dotarcie do szerokiego grona odbiorców.  Przeglądając kilka najnowszych profili mam pewne wątpliwości w tym względzie… ale i słuszności nie odmawiam. O ile wykorzystanie dużej penetracji polskiego internetu przez NK jest rzeczą naturalna, o tyle jakość generowanego ruchu bywa różna – przynajmniej jeśli patrzeć na profile użytkowników dołączających do „szkół” (bo jako takie widnieją strony na profilach użytkowników). Dobrym wskaźnikiem są również komentarze na „podpiętych” pod strony forach oraz aktywność na Śledziku. Z jednym i drugim bywa naprawdę różnie, z moich obserwacji jednak te typy aktywności nie biją rekordów popularności. Spamu  nie liczę Niemniej jednak przy 50 tysiącach znajomych siłą rzeczy trafi się duży procent osób,  które zechcą kupić aparat czy otworzyć konto w banku.

Poniżej krótki przegląd najnowszych i tych nieco starszych akcji NK. To dobry dowód nie tylko na szerokie zainteresowanie marek tym serwisem. Zróżnicowanie stron to także dowód na to, że argumenty dotyczące sztywności serwisu są nietrafione a przyjęta polityka – skuteczna. Oczywiście można postawić pytanie co, by było gdyby, ale takowe mają sens jedynie w obliczu przegranych. Nasza-Klasa doskonale zdaje sobie sprawę ze swojej sytuacji i – zgodnie z zapowiedziami – już niedługo w serwisie pojawią się chociażby gry.

Szkoła Fotografii Sony i Sony Do More

Współpraca Sony i NK trwa w najlepsze – i zapewne, gdyby efekty nie były zadowalające, klient nie zdecydował by się na otwarcie drugiej „szkoły”. Pierwsza (nadal obecna na NK) promowała lustrzanki Sony Alfa, druga – aparaty,  kamery, notebooki i telewizory. Dość dużo miejsca poświęcono panoramicznej „mydelniczce” Sony CyberShot. To jedna z najbardziej znanych marek obecnych na Naszej-Klasie.

Pepsi

Związana z „afrykańską” kampanią promocyjna strona specjalna. Interesująca o tyle, że posiadaczom kodów promocyjnych umożliwia wymienienie ich na eurogąbki. Strona aktywnie wykorzystuje Śledzika i cieszy się dość dużą popularnością- w końcu kogo nie skusiłyby eurogąbki Częściowo opiera się na klasycznym szablonie NK.

Coca-Cola

Marka pojawiła się na stronie chwilę po tym, jak swoją kampanię w NK rozpoczęła Pepsi (przypadek?).  Akcja gotuj z klasą ma za zadanie zachęcić ludzi do przesyłania swoich przepisów i wariaci kulinarnych na jeden ze wskazanych tematów. Do wygrania – Coca-Cola i sława… w wirtualnej książce kucharskiej. O ile pomysł jest interesujący, o tyle same przepisy bywają bardzo interesujące – fotografie słodkich piesków czy rysunków w stylu „JP” doskonale świadczą o problematycznej jakości ruchu. Ale efekt skali działa, więc pojawiają się  kulinarne cudeńka.

BZ WBK

Kampania podobno bardzo skuteczna, ale osobiście nie znoszę Depardieu, więc do mnie nie przemawia. Podobnie jak 100 złotych, które zapamiętało najwięcej nowych klientów, którzy pod wpływem „Obelixa” otworzyli swoje konta w BZ WBK. Na Naszej-Klasie przybrała formę fajnej zabawy. Każdego dnia na stronie ukazywało się zdjęcie portfela z pewną sumą pieniędzy. Zadaniem użytkowników było policzyć wartość wystających banknotów i rozrzuconego bilonu. Kto pierwszy zgadł, ten wygrywał wskazaną sumę. Warto dodać, że nie były to jakieś zatrważające kwoty. Oczywiście na stronie można było również otworzyć konto bankowe.

Milka – Razem dla Tatr

Profil wspierający CSR-ową akcję Milki, która milionem złotych postanowiła wspomóc jeden z symboli polskich Tatr. Na NK, podobnie jak na stronie specjalnej akcji, można zagłosować na wybrany symbol oraz pobrać tapetę personalizującą profil.  Warto zauważyć, że akcja spotkała się dużym odzewem w społecznościach. Na Naszej-Klasie widać to m.in. w bardzo pozytywnym charakterze wpisów na Śledziku.

Knorr

Kilka lat temu chyba nie było posiadacza komputera, który nie zagrałby „w Małysza”. Knorr postanowił odświeżyć ten pomysł i latem zaoferował użytkownikom NK skoki na nartach. Ale nie tylko – można również postrzelać do mafiosów, porzucać pomidorami, łapać spadające jajka i zagrać w boulle – wszystko w zależności od tego, w którym europejskim – i amerykańskim – mieście uczestnik zabawy wykonuje swoje zadania. W sumie klasyka gier w zupkowym wydaniu  Strona wspomaga również akcję promocyjną – użytkownicy mogą na niej wpisywać kody znajdujące się na opakowaniach „chińskich” zupek.

Forum Film

Strona specjalna jednego z największych polskich dystrybutorów filmów. Fani (?) mogą obejrzeć trailery najnowszych produkcji, przeczytać najnowsze recenzje oraz zamówić bilety na seanse. Stronę ForumFilmu wspomagają strony specjalne konkretnych produkcji – obecnie jest to ToyStory 3 3D.

Tylko Hity

United International Pictures to drugi dystrybutor filmowy obecny na NK – na koncie ma obie części Madagaskaru, trylogię ze Shrekiem oraz  serię z Bridget Jones. Bardzo fajna funkcją strony jest możliwość umówienia się ze swoimi znajomymi na seans w kinie. Użytkownik ma swój kalendarz, w którym automatycznie zapisywane są wybrane seanse. Oprócz tego może oczywiście poczytać recenzje najnowszych produkcji i obejrzeć trailery filmów.

A o stronie Harvard Business Review pisałem TUTAJ.

———————

Fot. fragmenty screenów stron specjalnych marek działających  na Naszej-Klasie

Przyznam szczerze, bardzo  się zdziwiłem widząc reklamę HBR w serwisie. Kliknięcie w baner przenosi użytkownika na stronę specjalną – warunkiem wejścia jest oczywiście dołączenie do znajomych. Po dodaniu profilu HBR ,w zakładce „szkoły” pojawia się ikonka magazynu. Ja z kolei mogę poczytać sobie kilka fajnych artykułów, które – a jakże – można również znaleźć na stronie HBR Polska. Ale mniejsza  o to. Ważne jest to, że Naszej-Klasie udaje się przyciągnąć coraz poważniejsze marki (nie mówię o sile, ale o grupie docelowej). Co prawda profil nie rozwija się w takim tempie jak np. profil Pepsi, ale magazyn tej klasy raczej wziął pod uwagę taka ewentualność.

Profil HBR Polska na Naszej-Klasie to nie tylko artykuły. To także case study poświęcone problemom zarządzania, filmy embedowane z profilu HBR Polska na You Tube’a oraz refleksje prezesów dużych firm dotyczące cech lidera. Ponadto duża ilość obszernych komentarzy ekspertów, które czyta się z przyjemnością. Sporą niespodzianką są natomiast… psychotesty w stylu „sprawdź czy jesteś przywódcą” -  być może nie jestem targetem, ale jak dla mnie to zbędny element o niskich walorach angażujących. Całkiem zabawne są za to niektóre rysunki, jakie HBR zamieścił w Galerii Humoru (czyli w albumie).

Jako całość strona została zaprojektowana bardzo elegancko i zaskakująco dobrze współgra z niebieskim topem Naszej-Klasy. Na duży plus należy również zaliczyć profesjonalne podejście do tematu – stronę stworzono od nowa, bez wykorzystania klasycznych szablonów, takich jak chociażby przy kampanii Heyah i Letniej Szkole Korzystania z Telefonu.

Oczywiście na stronę HBR nie trafiłem przez przypadek – regulamin serwisu mówi jasno, że akcja skierowana jest do osób powyżej 20 roku życia. Problemem pozostaje jednak, jakie to będą osoby. Po HBR zazwyczaj oczekuje się wysokiej klasy – tymczasem Marcin Testowy08 czy Dionizy Traktor nie sprawiają, że czuję się jakoś wyróżniony. Powstaje więc pytanie czy wizerunek poważnego pisma zostaje utrzymany. Ale to ostatni element co do którego mam zastrzeżenia.

HBR Polska nie określiło okresu zakończenia kampanii, co pozwala wnioskować, że magazyn nastawia się na długotrwałe budowanie społeczności. Z pewnością wiele zależy od efektów, czyli wzrostu sprzedaży tytułu i ilości zamówionych prenumerat. Niestety nie wiem nic o powodach, którymi kierował się HBR pojawiając się na Naszej-Klasie. Zapytanie, które wysłałem w tej sprawie do redakcji przepadło bez wieści. Być może pani z redakcji tak zaangażowała się w tworzenie profilu na NK, że zapomniała sprawdzić skrzynki. Ale robotę  zrobiła niezłą i nawet jeśli ktoś z Naszą-Klasą ma na pieńku, to profil HBR Polska zdecydowanie warto odwiedzić.

Z kronikarskiego obowiązku dodam, że NK ma za sobą kilka udanych akcji reklamowych. Oprócz wspomnianej „Letniej Szkoły Korzystania z Telefonu”, uwagę warto zwrócić na Szkołę Fotografii Sony, działająca od niedawna – również pod patronatem Sony – szkołę DoMore oraz Bary Krwi – akcję promującą serial True Blood emitowany na HBO.

A gdyby, ktoś nie posiadał konta na NK, to tak wygląda serwis HBR Polska .

————-

fot. element serwisu HBR Polska na Naszej-Klasie

W jednym z numerów Wprost ukazał się – mocno populistyczny – artykuł poświęcony Facebookowi. Wśród tekstu znalazła się również opinia o Naszej-Klasie – zyskującej wizerunek przaśnej i prowincjonalnej. Ten zagraża Naszej-Klasie chyba bardziej niż Facebook. NK doskonale zdaje sobie z tego sprawę i stara się nieco unowocześnić swój obraz. Po przejściu do firmy Dominika Kaznowskiego serwis przyjął strategię rozwoju, zmierzającą do przekształcenia w platformę komunikacji. Z mniejszym lub większym opóźnieniem NK realizuje następne cele. Oczywiście powstaje pytanie, czy kiedykolwiek stanie się taką platformą, skoro na rynku swoją pozycję z dnia na dzień umacnia Facebook – ze swoim open graphem, like buttonami i tysiącami aplikacji. Ale to już temat na inny wpis.

W każdym bądź razie Nasza-Klasa opublikowała 3 widgety: wyświetlający wpisy ze Śledzika, wizytówkę oraz buttony „śledź na nk” oraz „dodaj na nk”. Zanim użytkownik ich użyje, Nasza-Klasa wymusza zmianę ustawień prywatności (opcja „nie pozwalaj na wyświetlanie moich danych w widgetach). W bardzo prosty sposób rozwiązano również kwestie dopasowania widgetu do strony: wybór kolorystyczne jednej z dostępnych wersji oraz suwaki ustalające wysokość i szerokość. Dodatkowo użytkownik może określić ilość wpisów widocznych na stronie. Uzyskany kod można wkleić na stronę.

Jak widać szału nie ma, ale to posunięcie serwisu warto odnotować z kronikarskiego obowiązku – w końcu NK nadal jest numerem 2 w polskim internecie. Same widety też nowatorskie nie są i trochę im daleko np. do likebuttonów. Internauci przyjmą je jednak pewnie z większym zrozumieniem niż – wyjątkowo irytujące – powiadomienia o aktywności.

Bliżej mi nieznany serwis Freeko.pl postanowił nieco promować się na Naszej-Klasie. Freeko to – jak czytam na stronie mambiznes.pl – nowa platforma umożliwiająca wymianę przedmiotów między osobami.  Freeko.pl postanowił skorzystać z klasycznego już case’u Burger Kinga – Whooper Sacrifice  - i namówić użytkowników Naszej-Klasy do pozbycia się znajomych w zamian za przedmioty oferowane przez internautów – gry komputerowe, książki itp.

Burger King i poświęcanie znajomych

Kampania  Burger Kinga wywołała całkiem pokaźną burzę, z dyskusją o głębi internetowych znajomości włącznie. W Facebooku pojawiła się aplikacja, która umożliwiała „poświęcenie” 10 znajomych w zamian za Whoppera w najbliższym Burger Kingu. Facebookowi znajomi z jednej strony oraz wizerunek podrasowanego graficznie burgera z drugiej nie pozostawiały wątpliwości – wielu ludzi szybko wyczyściło listę swoich kontaktów. Dokładniej: 82 tysiące osób pozbyło się 230 tys. „przyjaciół”. W czasie akcji rozdysponowano 25 tysięcy kuponów na burgery z czego zrealizowano 23 tysiące. To wszystko w ciągu 9 dni – kampania wywołała na tyle poważne dyskusje, że Facebook postanowił pozbyć się jej ze swoich stron.

Freeko.pl czyści Naszą-Klasę?

Co do tego, że akcja Freeko.pl nie zakończy się z takim rozmachem jak w przypadku Burger Kinga jestem (prawie) pewien.  Z pewnością bardzo dobrze wybrano serwis, w którym marka przeprowadza kampanię.  Nasza-Klasa zapewnia o wiele większe możliwości dotarcia do grupy docelowej 14+ (myślę, że akcja celuje właśnie w ten target) – oczywiście nie ze względu na oferowane rozwiązania techniczne, tylko ilość kont.

Co oferuje Freeko? W zamian za pozbycie się trojga znajomych użytkownik otrzymuje jeden punkt, który może wymienić na przedmiot biorący udział w promocji.  Ponieważ strona Freeko jest zupełnie martwa nie mogę sprawdzić czy 1 punkt wystarczy, aby wziąć sobie grę „w całości”, czy też trzeba zyskać dodatkowe punkty.

W Naszej-Klasie pojawiło się fikcyjne konto „Weź to za freeko!”, które obecnie liczy prawie 4 tys. znajomych. Akcję wspiera również „oficjalne”  konto Freeko.pl, z którego publikowane są wpisy na Śledziku.  Oczywiście wraz ze wzrostem popularności akcji (pisze o niej Webhosting, Wykop dobił serwery) pojawił się również spam generowany przez szereg serwisów i serwisków działających w sieci.

Nie wątpię w to, że kilka tysięcy osób bez mrugnięcia okiem „unfrienduje” (czyli usunie z listy znajomych) kolejne kilka tysięcy znajomych z pracy, kolegów z podstawówki itp. Szczerze wierzę w poprawność teorii Robina Dunbara, który określił, że maksymalną ilość znajomych, których naprawdę możemy poznać (czyli co nieco o nich wiedzieć) wynosi 150. Tymczasem lista kont z 300 czy 400 znajomymi liczy się w tysiącach.

Wymiana znajomych to jedna z naprawdę niewielu (poza m.in. barami Czystej Krwi) bardziej kreatywnych akcji na stronach Naszej-Klasy, więc mam nadzieję, że administracja nie postąpi z nią jak Facebook z Burger Kingiem. A co będzie dalej – zobaczę za kilka dni i napiszę.

AKTUALIZACJA

Zbyt długo nie trzeba było czekać – Freeko.pl powróciło do świata żywych (stron), więc mogłem się zapoznać ze szczegółami promocji. Tego trudu nie zadał sobie ani Webhosting ani Mam Biznes – w przeciwnym wypadku informacje podane na stronach pewnie nie brzmiały by tak optymistycznie. Ja, po zapoznaniu się ze szczegółami, mam kilka wątpliwości.

Moją uwagę zwrócił przede wszystkim zapis o sumie wartości nagród: ta ma nie przekraczać 760 PLN (netto czy brutto?). Trochę mnie jednak zastanawia, ile nagród zostanie w związku z tym rozdanych. Być może – jeśli do dyspozycji ma się tak niewielką kwotę – lepiej pomyśleć o czymś innym niż tego typu akcja.

Następna  sprawa: żaden regulaminowy „chłit” nie wkurza mnie tak bardzo, jak stwierdzenie, że:

Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany warunków Konkursu oraz jej zakończenia w każdym czasie, bez podawania przyczyny

Bo innymi słowy: po co w ogóle go zorganizować? Tego typu zapisy wyglądają po prostu podejrzanie. Kolejny”zabieg” to ograniczenie czasowe: użytkownik, który chce wziąć udział w zabawie, od momentu rejestracji ma godzinę na to, aby „odstrzelić” trójkę znajomych. Po tym czasie nie bierze już udziału w konkursie.  W zabawie nie biorą równie udziału konta fikcyjne, których w profilu akcji w Naszej-Klasie… jest po prostu multum. Zapraszano kogo popadnie czy wykorzystano inne „metody” zgromadzenia znajomych?

Od wczoraj liczba znajomych zmieniła się o… 1 . Można więc wysnuć przypuszczenie, że akcja nie cieszy się zbytnia popularnością. Po zapoznaniu się z regulaminem, wcale się temu nie dziwię. Teraz jednak myślę, że Freeko.pl nie ma szans na zostanie Burger Kingiem Naszej-Klasy. Może co najwyżej zostać małą budką z kebabami

——————

Fot: Freeko.pl/ nasza-klasa.pl

Mimo, że ani Naspers (właściciel GG) ani DST (75% udziałów Naszej-Klasy) nie chcieli potwierdzić podanej przez Kommiersancie informacji, gazeta powołuje się na informatora związanego z transakcją.  Dziennik podaje również, że rozmowy mają się ku końcowi, co pozwala przypuszczać, że najprawdopodobniej zakończą się sukcesem. Część serwisów internetowych – np. Wirtualna Polska – zaczęły rzucać hasłami w stylu  „Nasza Klasa przejmie Gadu Gadu!”. To raczej nie jest prawda – jeśli wierzyć Kommiersantowi. Nie chodzi o połączenie firm ani tym bardziej marek (co byłoby dla nich obu zabójcze). Sojusz ma za zadanie uatrakcyjnienie oferty reklamowej a nie sprzedanie (prawie) rentownych firm. Wypracowanie sensownego zysku obu marek ma zostać  osiągnięte  dzięki powołaniu nowej spółki, w której udziały będą mieć zarówno Naspers jak i DST – przynajmniej takie spekulacje opublikowały rosyjskojęzyczne Wiedomosti.  Jakby nie patrzeć, połączenie reklamowych potencjałów NK i GG uczyni je jeszcze bardziej znaczącym elementem polskiego internetu. I całkiem możliwe, że da mocnego pstryczka w nos reklamowemu potencjałowi Facebooka.

W przeszłości Kommiersant podawał już interesujące i prawdziwe (!) informacje. Ot, chociażby info z połowy grudnia 2009 o zainwestowaniu przez DST 180 mln $ w Zyngę, firmę tworzącą gry na Facebooka (Mafia Wars i FarmVille to ich robota). Kilka dni później gazeta poinformowała o zakupieniu przez DST  prawie 5% udziałów w Facebooku za 400 mln zielonych papierków. Sądzę, że i w tym przypadku się nie myli. Nieco wątpić w te oceny każą informacje odnośnie ilości kont zarejestrowanych na NK – 27 milionów. Bo jeśli analitycy podają nieco kosmiczne dane, to można się zastanawiać.

Powstaje pytanie jak zmienią się obie marki po połączeniu aktywów? Czy powstanie wspólne biuro reklamy? Czy zostaną ujednolicone cenniki i czy klient kupując reklamę na NK gratis otrzyma te irytujące banerki wyskakujące na GG? Niezależnie od tego jak będzie wyglądała wspólna polityka reklamowa dwóch gigantów tabloidowe przewidywania wp.pl raczej się nie sprawdzą. Jeśli Naspers i DST ogłoszą podpisanie umowy, to w polskim internecie się zagotuje. Co do tego nie mam wątpliwości.

Po cichu liczę na to, że Blip przesiądzie się na kilka z tysiąca serwerów Naszej Klasy i w końcu przestanę widywać Pana Oponkę. Tylko co się wówczas stanie ze Śledzikiem?

—————-

Zdjęcie: fotomontaż

Kiedy zobaczyłem nowe logo Naszej-Klasy i towarzyszący mu strapline, wiedziałem, że skądś to znam. Miejsce spotkań- pod takim hasłem będzie promować się NK – jest niczym innym jak polską wersją „The Meeting Place”, hasła reklamującego Wrocław. Nie sądzę, żeby wybuchła z tego powodu jakaś afera (a przynajmniej nie taka, która sprawiłaby, że NK zmieni strapline), ale można było się postarać. Na przykład zatrudnić fachowca

Na blogu NK pojawiło się jednak nieco więcej. Mówię tu o screenach dokumentujących zmiany, które zamierza wprowadzić polski serwis. Trudno tu mówić o rewolucji, ale o redesignie owszem. NK po prostu zmienia makijaż. W oficjalnym komunikacie prasowym (który jest tak ogólny, że aż boli) napisano, że Nasza-Klasa uzyska dodatkowe przyciski na topie (górze) strony, odsyłające do niektórych funkcjonalności: poczty, powiadomień i Śledzika. Poszerzenie strony w połączeniu z lepszym rozplanowaniem boxów na pewno wpłynęło na przejrzystość serwisu. Śledzik już tak nie bije po oczach, zaś po zalogowaniu widzę nie jego, tylko najnowsze zdjęcia moich znajomych. Jest o wiele lepiej. Bardzo widoczna jest również nowiuśka favikona, znacznie bardziej czytelniejsza od poprzedniej. Czy to wystarczy?

Serwis geriatryczno-pediatryczny?

Sławomir Wilk, w komentarzu pozostawionym u Grzegorza Marczaka wykpiwa ludzi, którzy po „długo zapowiadanych zmianach” spodziewali się więcej. Moim zdaniem niesłusznie. Faktem jest, że babcie, ciocie i wujkowie będą korzystali z NK, bo serwis w pełni zaspokaja ich potrzeby. Oni nie potrzebują API, gier i całej masy innych rzeczy, które sprawiają, że userzy zostają na stronie dłużej i wracają częściej. Ale po co to komu, skoro NK może pochwalić się i tak najwyższym na świecie odsetkiem zaangażowania użytkowników. Ano po to, żeby młodzi się nie nudzili i nie szukali rozrywki np. na Facebooku. Wejście amerykańskiej społecznościówki na polski rynek poważnie odczuły mniejsze serwisy społecznościowe (jak chociażby e-Puls). Facebook odciąga od NK młodych, inteligentnych ludzi, którzy idą generować treść gdzie indziej.

Oczywiście w niczym nie zmienia to sytuacji, że NK raczej nie ma powodu do obaw i Facebook będzie numerem 2. Ale czy aspiracją serwisu jest posiadanie ogromnej kolekcji wujków, cioć i komentarzy w stylu „wbijać do mnie na profil, zostawiać komcie, odwdzięczę się na 100%”? Tego niestety nikt w informacji prasowej nie napisał, ale myślę, że jednak nie. Bez głębszych zmian serwis będzie miał charakter geriatryczno-pediatryczny – dla starców i dzieci. I przypuszczam, że NK to doskonale rozumie. Dlatego „zaufani partnerzy” mają otrzymać dostęp do API, co – miejmy nadzieję – zaowocuje przynajmniej kilkoma interesującymi aplikacjami. Ale te zobaczymy pewnie za kilka miesięcy.

Miejsce spotkań bez myślnika

Niewątpliwym plusem całej zmiany jest zmiana hasła. NK (wreszcie!) zauważyła, że poszukiwanie znajomych zakończyło się dawno, dawno temu. Niestety nowe hasło nie jest najlepsze i nie jestem do końca pewien, czy trafia w sedno obecnych działań użytkowników serwisu. Przykładowo ja NK używam jako poczty – wszyscy znajomi są pod ręką, więc jeśli mam jakiekolwiek pytania to piszę. Do tego dochodzi oglądanie zdjęć i uporczywe usuwanie info na Śledziku . Choćby nie wiem co, na miejsce spotkań Nasza-Klasa nie chce mi wyglądać.

Co do logo, pomijając to, że nie zachwyca, z nazwy serwisu zniknął myślnik, który przed długie lata był chyba solą w oku NK. Z czasem serwis wykupił domenę naszaklasa.pl czyniąc z niej alias. Dzięki temu użytkownicy nie musieli wpisywać już idiotycznego myślnika. Teraz przyszedł czas na logo. Być może wkrótce (NK ma nieco inną rachubę czasu) naszaklasa.pl stanie się główną domeną. Zobaczymy.

Tak czy owak, nie ma to jak orzeźwiająca oddech… konkurencji.

————-

Foto: Nasza-Klasa.pl

E-lementarz Internetu to wspólna inicjatywa ING, Onetu oraz Naszej-Klasy. I wszystkie trzy marki dają to dobitnie odczuć potencjalnemu czytelnikowi. Po lekturze książki można odnieść wrażenie, że Internet składa się tylko z serwisu bankowego, portalu internetowego i społecznościówki. Do tego dochodzi jedyna słuszna przeglądarka (Internet Eksplorer) oraz jedyny słuszny program antywirusowy (Kaspersky).

Żenujący product placement tej pozycji doskonale wpisuje się w polską tradycję marketingową. Wszyscy pamiętamy (a adresaci E-lementarza z pewnością) wszędobylską wodę mineralną „Żywiec” w „Psach” Pasikowskiego oraz tragiczne dialogi reklamujące Neostradę i IKEA w „Na Wspólnej”. ING poszło tym tropem i pokazuje swój produkt aż do bólu. Bo przecież klient musi zapamiętać.

Można stwierdzić, że się czepiam, bo za książkę trzeba było zapłacić autorowi, pokryć koszty wydrukowania itp., więc bank, Onet i NK muszą coś z tego mieć. Jasne! Wkurza mnie tylko, że pod przykrywką edukacji kryje się bardzo prymitywna reklama.

Autorzy podręcznika tłumaczą, że E-lementarz jest przeznaczony dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z Internetem. Przewodnikiem po Sieci jest Marek Kondrat. Towarzyszą mu państwo Walczakowie. Zasada jest prosta: pan Marek opowiada, państwo Walczakowie z zatroskaniem zadają pytania, pan Marek wyjaśnia, państwo Walczakowie są uradowani i ogólnie zachwyceni. I tak w koło Macieju.

Niestety, niektóre teksty sprawiają, że człowiek ma ochotę sięgnąć po alkohol. Oto kilka kwiatków:

Ojej, a jak ja poznam, który kabel pasuje do którego gniazdka?

To bardzo ciekawe, że dorosły człowiek nie wie jak dopasować właściwą wtyczkę do właściwego gniazdka. W żłobkach uczą dzieci wkładania klocków w otwory o określonych kształtach. Może czas odświeżyć zapomniane umiejętności?

nasza strzałka kursora – porusza się po ekranie między okienkami programów, lekceważąc granice i przeszkody – całkiem jak myszka przemykająca między kuchnią, spiżarnią a piwnicą mimo starannie zamkniętych drzwi.

Najwidoczniej copy nie miał więcej do powiedzenia o myszce. Co widać.

A teraz dialog:

M.K.: Pani Klaro, co na początek chciałaby pani sprawdzić w serwisie Onet?

K.W.: Ojej… Nie wiem… Może jaka będzie pogoda w weekend? Jak będzie

znowu tak padać, to musimy zaczekać z malowaniem werandy na działce.

M.K.: Znakomicie! Sprawdźmy więc prognozę pogody na sobotę.

Przez grzeczność go nie skomentuję.

A to mnie bardzo zaciekawiło:

Marek Kondrat radzi pani Klarze, jak zakładać skrzynkę pocztową w Onecie

Pani Klaro, uprzedzam protest: nie musimy podawać rzeczywistych danych! Ważne jest tylko to, aby wszystkie pola zostały wypełnione.

Dodam, że punkt 10. Regulaminu kont bezpłatnych Onet.pl mówi:

Użytkownik, podając dane osobowe w formularzu rejestracyjnym, oświadcza że są one zgodne z prawdą.

Żeby dorośli ludzie takie rzeczy doradzali.

Idźmy dalej:

Strasznie bym chciała wiedzieć, co u moich koleżanek ze szkoły… Ale prawie wszystkie z nas wyszły za mąż, zmieniłyśmy nazwiska. Jak się teraz odnaleźć?

A teraz zagadka. W jakim serwisie społecznościowym swoje konta założyli państwo Walczakowie?

Czego zabrakło?

Przede wszystkim odrobiny obiektywizmu. Autorzy „podręcznika” słowem nie zająknęli się o tym, że istnieją komputery Apple, przeglądarki Firefox i Opera, oprogramowanie Open Source oraz darmowe programy antywirusowe. Po co, skoro początkujący użytkownik kupi sobie Kaspersky’ego.

Interesujące jest to, że w E-lementarzu nie ma również słowa o komunikatorach internetowych. Opowiadanie o Internecie (lub, jak mówi Kondrat, „sieci Internet”) bez pokazania możliwości GG lub Skype’a jest żenujące. Pokazano za to jak działa Google Maps. Zastanawiam się ilu ludzi użyje gogolowskich map, żeby… wytyczyć najkrótszą drogę do placówki ING.
Prześlizgując się po temacie treści w internecie, autorzy nie zauważyli, że treści nie zawsze muszą być wiarygodne. Dlatego warto sprawdzić wiadomości w kilku miejscach.

Z punktu widzenia osoby zajmującej się tekstem, chciałbym również zwrócić uwagę, że teksty poradnikowe należy pisać w liczbie pojedynczej. Ani książki ani niczego innego zazwyczaj nie czyta się zbiorowo, tylko samemu.

Babci książki nie pokażę

Moja przyszywana babcia nudziła się w domu. Doszła do wniosku, że fajnie byłoby kupić sobie laptopa. W telewizji tyle mówią o Internecie, a znajomi już mają komputery. Babcia – mimo, że jest kobietą dość leciwą – surfuje po Sieci lepiej niż moja żona. Przesiaduje na stronach tvn24, wysyła maile itp.

Podobnie jak większość Polaków cechuje się poziomem inteligencji, który pozwala na opanowanie umiejętności korzystania z Internetu. Fakt inteligencji miliona Polaków autorom Elementarza chyba gdzieś umknął.

—————

Fot. fragment okładki książki "E-lementarz Internetu,
czyli najprostszy w świecie podręcznik dla miliona Polaków”

Jakież było moje zdziwienie, gdy ok. 1:00 w nocy otrzymałem mail od Naszej-Klasy:

Z informacji przez nas posiadanych, a udostepionych (tak- to błąd) nam na podstawie porozumienia przez serwis Wykop.pl wynika, że dane dotyczące korzystania z Pani/Pana konta w portalu mogły wpaść w niepowołane ręce. Choć nie istnieje bezpośrednie zagrożenie utraty dostępu do Pani/Pana konta to w trosce o bezpieczeństwo Pana/Pani danych nasz zespół zmienił hasło dostępu do Pana/Pani profilu w portalu Nasza-klasa.pl

Pomijam kwestię tego, że Wykop złamał politykę prywatności udostępniając moje dane stronie trzeciej (czego obiecał nie robić). To jednak dość dziwne, że ludzi zarządzających największym polskim serwisem trzeba uczyć, w jaki sposób zarządza się użytkownikami.

Jak kulturalnie zmienić hasło?

Zacznę od tego, że tłumaczenia typu „to dla mojego dobra” są po prostu żenujące. Jestem na tyle dorosły, że sam decyduję, co jest dla mnie dobre a co nie – NK również powinna pomyśleć o tym, że jej userzy to duzi chłopcy.

Zamiast więc bezceremonialnie zmieniać mi hasło dostępu, tuż po ujawnieniu afery z Wykopem, powinna wysłać maila do swoich użytkowników i ZASUGEROWAĆ, aby – jeśli mieli konto na Wykopie – na wszelki wypadek zmienili swoje hasło dostępu.

Następnie – jak każe praktyka – adresatowi maila należy wytłumaczyć, czym grozi pozostanie przy starym haśle – oczywiście o ile było takie samo ja to na Wykopie. Jeśli mimo to użytkownik hasła nie zmieni – jego sprawa. Tak się składa, że moje konto na NK i Wykopie miały taki sam adres mailowy. Hasła były różne. Dlatego też wysoce irytujące jest to, że oba serwisy w ten sposób postępują ze swoimi użytkownikami.

Rybna afera

Przez NK jeszcze nigdy nie przetoczył się protest taki, jaki w przypadku wprowadzenia do serwisu Śledzika. Dodam – wprowadzenia na siłę, bez pytania się o zgodę i bez możliwości wyłączenia mikrobloga.  Można się dziwić dorosłym ludziom, że wklejają idiotyczne kody, które mają „wyłączyć Śledzika”.  Ale zmasowany protest powinien dać do myślenia włodarzom NK.

To już nie jest kampania w stylu „wklejajcie to zdjęcie do swojego profilu, nie chcemy płacić itp.” – to dość sprawnie działająca akcja spamowania nowego produktu.

Sposób, w jaki NK traktuje swoich użytkowników doskonale uwidacznia podejście do społeczności. Jak napisałem na Golden Line – podejście pani ze sklepu mięsnego: jak się panu nie podoba, to proszę wyjść, ja panu niczego nie sprzedam.

Dlaczego internauci muszą mieć w głównej szpalcie swojej strony funkcję, której nie używają, która ich wkurza i której chcieliby się jak najszybciej pozbyć? Śledzik jest nie do wyłączenia z poziomu użytkownika, pozostaje więc kombinowanie poprzez pluginy do Firefoxa.

Dlaczego NK uniemożliwiła pozbycie się  najbardziej inwazyjnej funkcjonalności , którą kiedykolwiek wprowadzono do serwisu? Powód jest prosty – chodzi o liczby! Śledzik nie wygrywa jakością, więc wygra ilością. Tyle, że liczenie na „Nasza-Klasa Effect” powoli zaczyna tracić sens.  Dlatego warto zastanowić się czy nowe pola komunikacji, które zapowiedział Dominik Kaznowski rzeczywiście przekształcą NK w multimedialną platformę.

Warto pamiętać o tym, że przedsięwzięcia tego typu wiążą się z odpowiednią polityką zarządzania użytkownikami. Ta- w przypadku Naszej-Klasy – przypomina raczej metody zarządzania fermą przemysłową.

Rozumiem, że kierowani doświadczeniami  przeszłości, szefowie NK przyjęli strategię przeczekania burzy. Tyle tylko, że to co udało się podczas wprowadzania bzdurnych funkcji w stylu eurogołabki, oceniania zdjęć itp. raczej nie uda się  w przypadku większych projektów. Śledzik jest tego dowodem.  A do drzwi puka już komunikator – NKTalk.

Jak się przeprasza?

Myślę, że załogi NK i Wykopu powinny przejść szkolenie za zakresu… przepraszania. Tak – dobrze przygotowane przeprosiny świadczą nie tylko o szczerym żalu, ale i o szacunku, dla osoby, którą się przeprasza. A niewątpliwie userów, którzy przyciągają reklamodawców do serwisu należy szanować.

Oto etapy przepraszania:
1.    Przyznanie się do winy
2.    Wytknięcie własnych błędów
3.    Wyjaśnienie motywacji, które kierowały winowajcą
4.    Obietnica naprawienia szkód
5.    Naprawienie szkód

Proponuję wydrukować i przybić na ścianie w dziale obsługi użytkowników.

Do poczytania:

Dyskusja na Wykopie: Czyżby kolejny fuckup Wykopu?
Dyskusja na Wykopie: Wykop złamał własną politykę prywatności

————–

Zdjęcie: www.nasza-klasa.pl

Zanim Śledzik pojawił się na polskiej scenie internetowej, Nasza-Klasa – przy wybitnym udziale Dominika Kaznowskiego – sondowała nastroje „w środowisku” mediów, reklamy i IT. W samym serwisie do ostatnich dni nic nie zapowiadało tego, że uruchomienie Śledzika jest coraz bliżej. Wreszcie we wtorek (8 września) ok. 23:00 na Blipie pojawiła się informacja, że projekt ruszył.

7000 postów, 800 komentarzy, 400 gwiazdek w pierwsze 5 minut (Dominik Kaznowski | blip)

Zaskoczeniem było to, że Śledzik nie wystartował na wykupionej wcześniej domenie sledzik.pl. Twórcy mikrologa zdecydowali się bardziej podkreślić jego łączność z Naszą-Klasą i umieścili serwis na www.nasza-klasa.pl/sledzik. Pierwotny adres stanowi obecnie alias Śledzika.

Polski Twitter

Przeglądając funkcjonalności Śledzika, nie zmieniam swojego zdania co do samego projektu. Śledzik nie stanowi niczego nowego – Nasza-Klasa po prostu zaczęła gonić konkurencję.

Serwis oferuje standardowe funkcjonalności takie jak: krótkie wiadomości (każda wiadomość może mieć 250 znaków, czyli więcej niż w Blipie i Flakerze), komentowanie wiadomości, wyróżnianie publikowanych treści, zamieszczanie linków do zdjęć, materiałów wideo i plików muzycznych.

Nie ma np. możliwości „podpięcia” kanałów rss (jak chociażby we Flakerze lub Spinaczu). Ta może się jednak pojawić już niebawem. Dominik Kaznowski zapowiedział, że nowe funkcjonalności będą pojawiać się co tydzień. Na razie zespół Naszej-Klasy musi przetrzymać kolejną falę protestów związaną z wprowadzeniem mikrobloga. Mam wrażanie, że to już jakaś tradycja.

Powtórka z rozrywki, czyli jak usunąć Śledzika

Gazeta.pl oraz Internet Standard rozpisują się o tym, że użytkownicy Naszej-Klasy są niezadowoleni z nowej funkcji.  Tyle tylko, że użytkownicy NK  (rzekomo) przeciwstawiają się każdej zamianie, jaką wprowadzono w serwisie od czasu jego powstania.

Rzekomo, ponieważ dużą rolę w nagłaśnianiu – moim zdaniem idiotycznych – protestów odgrywają media, które mają o czym pisać. Kolejny protest na Naszej Klasie to wręcz „woda na młyn” np. Gazety.pl, która nie pała miłością do serwisu Maćka Popowicza.

Warto zaznaczyć jedno: profil o wszystko mówiącej nazwie „Śledzik ssie” ma zaledwie 129 znajomych. Prawda jest taka, że większość użytkowników zaakceptowała Śledzika i nie robi z tego „wielkiego halo”.

Cały protest i tysiące komentarzy to, po pierwsze – owczy pęd (skoro inni krzyczą, to jak też muszę) a po drugie – zdecydowana mniejszość. Zresztą jakość komentarzy w stylu żal.pl, świadczy o głębi wzburzenia wywołanej przez Śledzika.

W internecie (m.in. na Wykopie i Wyczaj.to) pojawiły się również porady dotyczące tego, jak usunąć Śledzika z profilu na Naszej-Klasie.  Sam serwis radzi jedno – jeśli chcesz, aby Śledzik  był niewidoczny, przestań śledzić swoich znajomych.

Moim zdaniem, udostępnienie userom możliwości usunięcia Śledzika bez konieczności „ręcznej roboty”, byłoby miłym ukłonem w ich stronę. Na razie NK wydaje się stosować nieco totalitarne metody zarządzania użytkownikami.

Głos w tej sprawie zabrali również internauci. Jak donosi Alert24.pl,  Nasza-Klasa masowo blokuje konta osób, które sprzeciwiają się aplikacji. Mimo, że Joanna Gajewska, rzecznika serwisu, tłumaczy, że system zakwalifikował osoby jak spamerów (zbyt szybko wysyłały informacje ze swoich kont), to zjawisko jest niepokojące.

Z drugiej jednak strony nie sposób nie zauważyć, że osoby, które krytykują Śledzika, korzystają z komunikatora, aby go… krytykować.

Dymna, Ibisz i Śledzik

Podążając za przykładem Twittera, Śledzik ściągnął do siebie polskich celebrytów. Swoje konta na mikroblogu mają Anna Dymna, Łukasz Zagrobelny, Łowcy.B, Łukasz „Mrozu” Mróz oraz Krzysztof Ibisz, który cieszy się największą popularnością. Jego profil śledzi już ponad 50 tys. użytkowników. To najdobitniej świadczy o sile Śledzika wspartego przez userów Naszej-Klasy.

Jeśli chodzi o jakość wpisów, to moim anty-idolem jest również Ibisz, który dosłownie rozłożył mnie na łopatki „tekstem powitalnym”:

Już powietrze drży od emocji, bo oto wystartował niczym bolid Formuły 1…ŚLEDZIK! Heyka Wszystkie Śledzie i Śledzionki. Właśnie pakuje na siłce. A Ty co robisz przy kompie? Tak, do Ciebie piszę. Rusz się. Nie bądź Śledź.

Niestety popularność to nie wszystko – większość jego komentarzy utrzymuje się podobnym tonie. W moim odczuciu najbardziej poważnie do Śledzika podeszła Anna Dymna, która wykorzystuje komunikator do promowania swojej fundacji „Mimo Wszystko”. Również posty użytkowników widniejące pod wpisami aktorki jakościowo odbiegają od tego, co dzieje się na innych profilach.

Nasza-Klasa postąpiła zgodnie z zasadą, „dla każdego coś miłego”. Nie można odmówić jej słuszności jednak istnieje duża prawdopodobieństwo, że profile gwiazd będą służyć do produkcji „internetowych śmieci” – wylewania swoich żali i zostawiania głupich komentarzy.

Marczak (prawie) zlinczowany

Jak odebrały konkurencję inne serwisy mikroblogowe? Zazwyczaj z nutką ironii i uszczypliwości (tak stało się przynajmniej w przypadku Blipa). Przykład:

Prawdziwy celebryta nie śledzi nikogo | Nie potrafię się przejąć Śledzikiem

Blipowe święte oburzenie poczuł na sobie Grzegorz Marczak (Antyweb), kiedy oświadczył, że można go już śledzić na Śledziku.  Okazuje się, że twierdzenie tego typu jest nieprawomyślne wśród osób, które z NK przeniosły się na Facebooka. Skoro Nasza-Klasa jest „passe”, to Śledzik również.

Wejście Śledzika wywołało duże zamieszanie. W jednej chwili stał się on głównym tematem rozmów – przede wszystkim krytycznych uwag. Nie można nie pokusić się o stwierdzenie, że to typowa nutka zazdrości.  Śledzik w ciągu kilku godzin stał się jednym z głównych graczy na rynku i dąży na sam szczyt.

Będzie miejsce dla innych

Śledzik nie zdetronizuje Blipa i Flakera a już na pewno nie zabierze im użytkowników. Oba serwisy mają stabilne społeczności skupione wokół konkretnych zagadnień. Trudno sobie wyobrazić, aby taka przyszłość czekała Śledzika. Powód jest prosty – jak serwis jest dla wszystkich, to nie wiadomo, dla kogo jest. Dyskusje na Śledziku – w związku z powiązaniem z NK – siłą rzeczy będą toczyć się wokół spraw osobistych a nie zawodowych.

Dlaczego nie będę korzystał ze Śledzika?

Śledzik nie jest dla mnie atrakcyjny ani jako narzędzie komunikacji ze znajomymi, ani jako narzędzie kontaktu z klientami. Zacznę od tego, że moje konto na NK ma charakter zamknięty a do grona znajomych nie przyjmuję kogo popadnie. Z ludźmi, z którymi chcę się skontaktować, robię to mailowo lub telefonicznie. I to by było na tyle.

Niemniej jednak Śledzik wypełnia dziurę, jaką na polskiej scenie mikroblogów stanowią nastolatki. Rynek ten próbowało zagospodarować Gadu-Gadu, jednak próby skierowania „dzieci GG” nie wypadły najlepiej. Największym problemem Śledzika będzie natomiast zatrzymanie użytkowników w serwisie.  Bo skakanie z kwiatka na kwiatek w tym wieku to norma

Śledzik wystartował z przytupem i z pewnością zdominuje inne serwisy mikroblogowe. Być może właśnie to jest przyczyną fali złośliwości, jaka przeszła przez Blipa – obecnie wiodący w Polsce serwis tego typu. Bardzo możliwe, że nowe dziecko Naszej Klasy stymulująco wpłynie na rozwój konkurencji – w końcu kto nie utrzymuje się na powierzchni, ten tonie.

———-

Zdjęcie: www.sledzik.pl

Steve Tuttle, Newsweek

Czytając polskie artykuły dotyczące Facebooka,  można stwierdzić, że amerykański serwis to nic innego jak cud! Tymczasem światowy gigant ma wiele wspólnego z… Naszą-Klasą.

Facebook (FB), jak każda nowość, na razie wydaje się być najlepszy, najdoskonalszy itd. Polacy – przy wybitnym udziale mediów – odkrywają  zalety serwisu zza oceanu. Amerykanie zdążyli już odkryć jego wady.

Czytając artykuł Virginii Heffernan, dziennikarki New York Timesa, dotyczący odpływu użytkowników z Facebooka, można poczuć się „jak u siebie”. Okazuje się, że duże serwisy społecznościowe mają bardzo podobne problemy – i bardzo podobnych użytkowników.  Autorka przedstawia powody, dla których Amerykanie zaczynają likwidować swoje konta na FB.

Wśród nich:
- pojawienie się reklam i komercjalizacja
-przeciwstawienie się społecznej presji posiadania konta
- wyczerpanie możliwości serwisu (skontaktowanie się z osobami, z którymi chciało się skontaktować)
- poczucie braku sensu przebywania w serwisie, w którym wszystkie działania są pozorne

Znamy to? Oczywiście, że tak! Każdy, kto chociaż odrobinę obserwuje Naszą-Klasę, mógł odnotować kilka fal „odejść” internautów. Każda powiązana była z protestem przeciwko zmianom dokonywanym w serwisie. Użytkownicy odchodzili z powodu pojawienia się reklam, kłopotów z serwerami, wprowadzenia płatnych opcji, pojawienia się możliwości oceniania zdjęć itd. Ogólnie – nie proteście przeciwko „chamstwu i prostactwu”, które sprawiło, ich ulubiony serwis zamienił się w… (tu możecie wpisać najbardziej znienawidzony serwis www)

Ale z kilkoma problemami Naszej-Klasie raczej nie będzie dane się spotkać – zarówno z racji wielkości serwisu jak i mentalności Polaków.

Facebook to Szatan!
Jednym z nich jest uznanie Facebooka za „zło wcielone”. Serwis – podobnie jak Google – stał się Wielkim Bratem, który pozwala na gromadzenie wszelkich danych dotyczących zarejestrowanych w nim ludzi. Co więcej, możliwości te są poszerzane przez serwisy ściśle współpracujące z Facebookiem. Jeden z rozmówców Heffernan powiedział bardzo interesującą rzecz:

To nie jest Twój profil w Facebooku. To jest profil Facebooka o Tobie!

Cytat ten doskonale świadczy o szerzącym się poczuciu utraty kontroli nad działaniami w serwisie a dalej – o utracie prywatności. Duży stopień zintegrowania Facebooka z innymi serwisami sprawia, że Amerykanie zaczynają mieć uczucie bycia śledzonymi. Kiedy oceniają np. film w jednym serwisie, a następnego dnia na Facebooku otrzymują wiadomość potwierdzającą wzięcie udziału w głosowaniu (na innej stronie!), to może to nasuwać pewne wątpliwości.

Brak poszanowania prywatności przez Facebook (np. informowanie przyjaciół o zakupach zrobionych w innym serwisie) doprowadził do kilku protestów i wystosowania petycji przez userów.

Użytkownicy Facebooka likwidują konta w serwisie również z głębszych powodów. Tak właśnie ma się sprawa z wrażeniem fasadowości całego przedsięwzięcia. Nie widzą sensu istnienia w społeczności, w której nikt ich nie zna, a celem staje się samo posiadanie znajomych. Tak jak Steve Tuttle, dziennikarz Newsweeka, wolą zlikwidować profil na FB i pójść do baru, w którym wszyscy mówią sobie po imieniu bo widzą się codziennie – na żywo.

Jak walczyć z uzależnieniem?
Jeśli w wyszukiwarce wpiszcie frazę Why I quit? (dlaczego odszedłem), to jedną z pierwszych fraz jakie pojawią się w wynikach wyszukiwania będzie Why I quit from Facebook?

W Sieci zamieszczono nawet instrukcje pozwalające walczyć z uzależnieniem od FB. Jedną z nich jest „przepis” opublikowany na wikihow.com. Myślę, że opisane w nim kroki, wielu Polaków może śmiało zastosować np. do Naszej-Klasy.

Oto one:
1.    Przyznaj, że masz problem z Facebookiem (NK) i monitoruj swoją działalność w serwisie
2.    Zdefiniuj cele, które chcesz osiągnąć poprzez obecność na Facebooku (NK)
3.    Stwórz harmonogram (plan) ich osiągnięcia i trzymaj się go. Maksymalnie na Facebooku powinieneś spędzać 6 godzin, 20 minut tygodniowo (!)
4.    Myśl o innych rzeczach, które możesz zrobić w czasie, który spędzasz na Facebooku
5.    Odejdź z Facebooka – skazuj wszystkie dane: zdjęcia, linki i teksty, pozbądź się znajomych
6.    Jeśli nie możesz zlikwidować konta, zamień swój profil w kupkę bezużytecznych danych
7.    Znajdź alternatywę dla Facebooka (broń Boże inny serwis społecznościowy)

Łyżka dziegciu
Czytając powodach zamykania kont na Facebooku nie sposób nie uśmiechnąć się pod nosem. Przede wszystkim dlatego, że nikt nikogo nie zmusza do przyjmowania ani wysyłania zaproszeń do/od znajomych.  Duża część przypadków „zła” wynikającego z używania Facebooka, to w rzeczywistości efekt braku asertywności, czy też wysokiej podatności na wpływ otoczenia.

Mimo, że jednym z najczęstszych powodów zakładania kont w serwisach społecznościowych jest to, że mają je tam nasi znajomi, warto zdać sobie sprawę z konsekwencji swoich działań. Tworzenie profilu TYLKO z tego powodu jest działaniem nieprzemyślanym, bardziej pasującym do nastolatki niż do dorosłych ludzi.

Trzeba raczej przyzwyczaić się do faktu, że w każdym serwisie znajdą się tysiące (w Facebooku miliony ludzi, którzy kolekcjonują znajomych. To, że istnieją nie znaczy, że trzeba ich przyjmować do grona znajomych.  Społecznościami – tak jak każdym narzędziem – trzeba po prostu umieć się posługiwać.

Poza tym dynamika wzrostu Facebooka jest naprawdę duża. Nawet jeśli amerykański serwis to najbardziej puste i smutne miejsce w internecie, to na świecie są jeszcze miliony ludzi, którzy chętnie to sprawdzą.

Do poczytania:

You Can’t Friend Me, I Quit!
You Have No Friends
The Facebook holdouts

———

Photo by eston/www.flickr.com