Ogólnie teksty poradnikowe mają odpowiadać na pytanie JAK (coś zrobić) lub CO (wybrać). O ile z określeniem pytania nie ma problemu, kłopotliwe może być określenie odbiorcy. Zasada jest prosta – im szersza i bardziej zróżnicowana grupa odbiorcza, tym trudniej pisze się materiał.

Grupa docelowa

Czym innym jest stworzenie tekstu dla „Poradnika Domowego” (przykładowo) a czym innym przygotowanie porady odnośnie kryteriów wyboru kuchenki mikrofalowej. Powód? Poradnik Domowy ma ściśle określona grupę docelową, zaś kuchenkę może kupić każdy. W większości przypadków oznacza to, że tekst będzie nieco rozdrobniony i wielowątkowy, szczególnie w warstwie potrzeb.

Potrzeby głupcze!

Teksty poradnikowe nie koncentrują się na przedmiocie tylko na osobie. To, że czytelnik chce zamarynować gruszki (ale nie wie jak) lub kupić telewizor (ale nie wie który) jest dane z góry. To punkty wyjściowy. Inaczej materiał poradnikowy zmieni się w reklamowy a chyba nie o to chodzi. Kwestię kupna przysłowiowego telewizora trzeba rozpatrzeć z kilku punktów widzenia. Dla samotnej matki ważne jest np. to, żeby dziecko nie zepsuło sobie wzroku a dla singla – możliwość podłączenia konsoli do gry.

Potrzeby stają się naczelną zasadą tekstu. Klient wybiera te produkty, które zaspokajają jego oczekiwania. Stara jak świat prawda sprawdza się również tutaj. Celem pisania materiałów poradnikowych jest dostarczenie userowi jak najbardziej kompletnej informacji  na dany temat i wytworzenia w nim poczucia „nasycenia” wiedzą. Mimo, że brzmi to dość patetycznie, większość z nas ma okazję odczuć to na własnej skórze. Wszyscy jesteśmy konsumentami.

Konstrukcja

Tworząc  tekst poradnikowy warto trzymać się zasad dziennikarstwa, w tym zasady odwróconej piramidy. Polega ona na tym, że na początku podajemy najbardziej ogólne informacje a na końcu – najbardziej szczegółowe (więc od ogółu do szczegółu). Oczywiście odwrócona piramida będzie wyglądała nieco inaczej niż w przypadku klasycznych tekstów gazetowych.

W materiale poradnikowym nie da rady zmieścić 80 procent informacji w 20 procentach tekstu. W tym przypadku tekst ma być ciekawy od początku do końca. Osoba, która chce kupić pralkę z pewnością zainteresowana jest zarówno pojemnością bębna jak i specjalnymi programami prania. To jednak dwa różne poziomy szczegółowości.

Język jest nierzadko przeszkodą nie do pokonania. Jednym z najpopularniejszych błędów, jakie zdarza mi się oglądać, jest używanie w tekstach liczby mnogiej. W większości przypadków tekst czyta jedna osoba na raz. Nie ma więc powodu, aby używać form „zrobimy, weźmiemy, kupimy”, tylko „zrobisz (możesz zrobić), weźmiesz, kupisz”.

Podobne wątpliwości nasuwa płeć. Odnośników wskazujących na płeć używam tylko w niektórych przypadkach, np. kiedy dany produkt/usługę w większości przypadków kupują kobiety lub mężczyźni. Kiedy grupa nie jest określona płciowo (np. mieszkańcy małych miast), lepiej tego unikać. Niemniej nie oznacza to, że tekst powinien być skonstruowany zupełnie bezosobowo.

Jak zwykle należy uważać na długość zdań. Przeciętny internauta najlepiej rozumie zdania składające się z około 8 słów. Nie oznacza to, że należy wszystko obcinać tracąc przy tym na stylistyce. Po prostu warto o tym pamiętać. Tak skonstruowane teksty lepiej się czyta.

Do tego dochodzą śródtytuły oraz akapity. Sprawiają, że tekst posiada więcej światła i staje się bardziej przejrzysty. Ponadto pozawala czytelnikowi sprawdzić o czym „mniej więcej” jest materiał. Wówczas user może zdecydować, czy tekst spełnia jego wymagania, czy trzeba szukać dalej.

Tekst poradnikowy w skrócie:

- określenie grup docelowej

- określenie celu i potrzeb

- określenie najważniejszych elementów konstrukcji

- zebranie informacji

- weryfikacja informacji

- weryfikacja poprawności konstrukcji (w trakcie zbierania informacji mogły się pojawić nowe wątki)

- przygotowanie materiału

—————————-

Photo by nkzs/www.sxc.hu